Met mijn handen in het haar…

 

Ik kon er met vlagen mijn hoofd over breken; was dit nu het het gevreesde dertigersdilemma of vooral een opeenstapeling van alles wat zich de laatse 1,5 jaar rondom corona heeft afgespeeld? Een beetje van beide wellicht? Maar een ding wist ik zeker: waar ik altijd automatisch mijn gevoel volgde, sloeg de twijfel de laatste tijd steeds vaker toe. Want was het wel verstandig om krampachtig vast te houden aan mijn dromen en idealen en ondernemer te blijven in deze onrustige tijden? Kon ik de boel wat vaker de boel laten en minder gaan werken om er meer voor mijn gezin te zijn? Ging ik investeren in mijn onderneming of moest ik voor een grotere buffer zorgen? En zou ik iemand aannemen of hield ik zelf alle ballen wel hoog?

Ooit leek het alsof ik op al deze en andere vragen direct een antwoord had. Of ik de juiste keuze maakte? Ik maakte me er nooit druk over. Want zolang ik mijn gevoel volgde was alles te rechtvaardigen, toch? Twee lockdowns gooiden dat alles echter in de war. Maakten dat die vastberaden ‘ik’ opeens een ‘ik’ uit een ver verleden leek. Ik was immers niet meer degene die keuzes op het gebied van mijn onderneming maakte. Het was de overheid die knopen doorhakte. En dat leidde tot veranderingen die niet altijd strookten met mijn gevoel. Het resultaat? Ik verloor controle. En op z’n tijd ook begrip voor de situatie. Want daar waar ik zo hard voor gewerkt had − een droom die ik zo-even nog met alle passie en plezier van de wereld aan het waarmaken was − werd bijna een blok aan mijn been…

Bijna. Want inmiddels zijn we alweer ruim 4 maanden open. En eerlijk waar: iedere dag dat ik in de salon aan het werk mag zijn, zie ik als een cadeautje. In augustus vier ik het tweejarig bestaan van mijn prachtige salon, die binnenkort zelfs een mooie upgrade gaat krijgen. (Als jullie nog tips hebben of dingen die jullie als extra prettig zouden ervaren, stuur ze me dan vooral door. Wie weet nemen we het mee in de vernieuwing!) En dat blok aan mijn been-gevoel kan ik me al bijna niet meer voor de geest halen!

Waar ik me de komende tijd eigenlijk heel erg zou moeten focussen op het werven van nieuwe klanten, kies ik er nu overigens wel heel bewust voor om dat juist even niet te doen. Ik heb besloten om het tweede deel van 2021 in het teken van persoonlijke groei te laten staan. Zo zal ik de rest van het jaar zo nu en dan in Maastricht te vinden zijn voor trainingen om mijn kennis verder te verbreden. En om me even te omringen met andere collega’s om samen te sparren over de afgelopen maanden en de tijd die komen gaat. Iets waar ik heel veel behoefte aan heb momenteel. Dat voel ik aan alles. En je gevoel is er om te volgen, toch? Dat heeft de tijd voorafgaand aan corona me wel geleerd…

Na het bovenstaande zal het je vast niet meer verrassen: ik vond het met momenten best wel pittig, het afgelopen half jaar. Op alle mogelijke gebieden. Ik ben mezelf in maart en april behoorlijk tegengekomen, en met dezelfde vaart ontzettend hard voorbij gerend. Dat heeft zo z’n uitwerking gehad, zowel qua werk als in mijn privéleven. Ik heb dan ook besloten om in de toekomst niet meer structureel op de zaterdagen te werken. En daarmee tijd te nemen voor alles wat er de afgelopen tijd zo ontzetten bij ingeschoten is. Maar zonder dat jullie daar al te veel van merken. Daarom compenseer ik die uren door op de maandagen voortaan al in de ochtend in de salon te beginnen.

Ja, het was een pittige tijd. Dat is absoluut geen ontkennen aan. En lastig en onzeker zal het ook nog wel even blijven. Maar ik heb de juiste focus weer gevonden en hoop jullie na mijn vakantie (26 juli t/m 15 augustus) weer allemaal in de salon terug te zien. Ik zit niet langer met mijn handen in het haar; ik wil uitsluitend nog aan dat van mijn klanten zitten. Met alle veranderingen en mijn hernieuwde energie hoop ik jullie een nog fijnere en rustgevendere ervaring te kunnen bieden dan voorheen al het geval was. Oh, en voor jullie natuurijk ook alvast een hele fijne vakantie. Geniet ervan!

Alle liefs,

Laura